Kitap hakkında
Bu klasik bilimkurgu romanı, zamanın yalnızca dördüncü bir boyut olduğunu savunan tuhaf bir mucidi anlatıyor. Kuşkucu arkadaşlarına küçük ve gizemli bir model gösterdikten sonra daha büyük bir aygıt inşa eden mucit, insan deneyiminin sınırlarını aşan ve varoluşun doğasını sorgulatan bir yolculuğa çıkıyor.
Başlangıç
I. Introduction
I. Giriş
The Time Traveller (for so it will be convenient to speak of him) was expounding a recondite matter to us.
Zaman Yolcusu (çünkü ondan böyle söz etmek uygun olacak) bize anlaşılması güç bir konuyu açıklıyordu.
His grey eyes shone and twinkled, and his usually pale face was flushed and animated.
Gri gözleri parlıyor ve ışıldıyordu, genellikle solgun olan yüzü kızarmış ve canlanmıştı.
The fire burnt brightly, and the soft radiance of the incandescent lights in the lilies of silver caught the bubbles
Ateş parlak bir şekilde yanıyordu ve gümüş zambaklardaki akkor lambaların yumuşak ışıltısı, kabarcıkları yakalıyordu
that flashed and passed in our glasses.
ki onlar kadehlerimizde parlayıp geçiyordu.
Our chairs, being his patents, embraced and caressed us rather than submitted to be sat upon,
Sandalyelerimiz, onun patentleri olduğu için, üzerlerine oturulmaya boyun eğmekten çok bizi kucaklıyor ve okşuyordu
and there was that luxurious after-dinner atmosphere, when thought runs gracefully free of the trammels of precision.
ve düşüncenin kesinliğin prangalarından zarifçe kurtulup aktığı o lüks yemek sonrası havası vardı.
And he put it to us in this way—marking the points with a lean forefinger—
Ve konuyu bize şöyle anlattı—noktaları zayıf bir işaret parmağıyla belirterek—
as we sat and lazily admired his earnestness over this new paradox (as we thought it) and his fecundity.
biz oturup onun bu yeni paradoks (öyle sanıyorduk) üzerindeki ciddiyetine ve verimliliğine tembelce hayran kalırken.
“You must follow me carefully.
“Beni dikkatle izlemelisiniz.
I shall have to controvert one or two ideas that are almost universally accepted.
Neredeyse evrensel olarak kabul edilen bir iki fikre karşı çıkmak zorunda kalacağım.
The geometry, for instance, they taught you at school is founded on a misconception.”
Örneğin size okulda öğrettikleri geometri bir yanlış anlamaya dayanıyor.”
“Is not that rather a large thing to expect us to begin upon?” said Filby, an argumentative person with red hair.
“Bu, başlamamızı beklediğin oldukça büyük bir şey değil mi?” dedi kızıl saçlı, tartışmacı biri olan Filby.
“I do not mean to ask you to accept anything without reasonable ground for it.
“Size hiçbir şeyi makul bir gerekçesi olmadan kabul etmenizi istemek niyetinde değilim.
You will soon admit as much as I need from you.
Yakında benim sizden ihtiyacım olduğu kadarını kabul edeceksiniz.
You know of course that a mathematical line, a line of thickness nil, has no real existence.
Elbette biliyorsunuz ki matematiksel bir çizginin, kalınlığı sıfır olan bir çizginin gerçek bir varlığı yoktur.
They taught you that?
Size bunu öğrettiler mi?
Neither has a mathematical plane.
Matematiksel bir düzlemin de yoktur.
These things are mere abstractions.”
Bu şeyler sadece soyutlamalardır.”
“That is all right,” said the Psychologist.
“Bu doğru,” dedi Psikolog.