Lolang

Pride and Prejudice

Jane Austen

B1 · ≈ 26 godz.

Czytaj

O książce

Ta klasyczna powieść opowiada o losach sióstr Bennet na angielskiej prowincji, które muszą radzić sobie z zawiłościami pozycji społecznej i małżeństwa. W centrum historii jest zmieniająca się relacja między żywiołową Elizabeth Bennet a powściągliwym panem Darcym oraz to, jak duma i nieporozumienia kształtują ich wzajemne wyobrażenia.

Początek

Chapter I.

Rozdział I.

IT is a truth universally acknowledged,

JEST prawdą powszechnie uznaną,

that a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife.

że samotny mężczyzna posiadający duży majątek musi potrzebować żony.

However little known the feelings or views of such a man may be on his first entering a neighbourhood,

Jakkolwiek mało znane mogą być uczucia lub poglądy takiego mężczyzny, kiedy po raz pierwszy przybywa w jakieś sąsiedztwo,

this truth is so well fixed in the minds of the surrounding families,

ta prawda jest tak mocno zakorzeniona w umysłach okolicznych rodzin,

that he is considered as the rightful property of some one or other of their daughters.

że uważa się go za prawowitą własność tej czy innej z ich córek.

“My dear Mr. Bennet,” said his lady to him one day, “have you heard that Netherfield Park is let at last?”

— Mój drogi panie Bennet — powiedziała do niego pewnego dnia jego małżonka — czy słyszałeś, że Netherfield Park jest wreszcie wynajęty?

Mr. Bennet replied that he had not.

Pan Bennet odpowiedział, że nie słyszał.

“But it is,” returned she; “for Mrs. Long has just been here, and she told me all about it.”

— Ale jest — odparła ona — bo pani Long właśnie tu była i opowiedziała mi o wszystkim.

Mr. Bennet made no answer.

Pan Bennet nic nie odpowiedział.

“Do not you want to know who has taken it?” cried his wife, impatiently.

— Czy nie chcesz wiedzieć, kto go wynajął? — zawołała jego żona niecierpliwie.

“You want to tell me, and I have no objection to hearing it.”

— Ty chcesz mi powiedzieć, a ja nie mam nic przeciwko temu, żeby to usłyszeć.

This was invitation enough.

To było wystarczające zaproszenie.

“Why, my dear, you must know, Mrs. Long says

— Otóż, mój drogi, musisz wiedzieć, że pani Long mówi,

that Netherfield is taken by a young man of large fortune from the north of England;

że Netherfield wynajął młody człowiek z dużym majątkiem z północy Anglii;

that he came down on Monday in a chaise and four to see the place,

że przyjechał w poniedziałek powozem zaprzężonym w czwórkę, by obejrzeć posiadłość,

and was so much delighted with it that he agreed with Mr. Morris immediately;

i był nią tak zachwycony, że od razu dogadał się z panem Morrisem;

that he is to take possession before Michaelmas,

że ma ją objąć przed świętym Michałem,

and some of his servants are to be in the house by the end of next week.”

a niektórzy z jego służących mają być w domu do końca przyszłego tygodnia.

“What is his name?”

— Jak on się nazywa?

Czytaj