Kitap hakkında
Bu felsefi roman, ressam Basil Hallward ile ilham perisi, olağanüstü güzel genç Dorian Gray arasındaki yoğun ilişkiyi merkezine alıyor. On dokuzuncu yüzyıl sonlarının Londra'sında geçen hikâye, Lord Henry Wotton'ın kolayca etkilenen Dorian'ı alaycı bir hazcılık ve tehlikeli bir kendini keşif dünyasıyla tanıştırmasıyla, sanatın ve kişiliğin derin etkisini irdeliyor.
Başlangıç
THE PREFACE
ÖNSÖZ
The artist is the creator of beautiful things.
Sanatçı güzel şeylerin yaratıcısıdır.
To reveal art and conceal the artist is art’s aim.
Sanatı ortaya koymak ve sanatçıyı gizlemek sanatın amacıdır.
The critic is he who can translate into another manner or a new material his impression of beautiful things.
Eleştirmen, güzel şeylerden aldığı izlenimi başka bir biçime ya da yeni bir malzemeye aktarabilen kişidir.
The highest as the lowest form of criticism is a mode of autobiography.
Eleştirinin en yüksek biçimi de en alçak biçimi gibi bir tür otobiyografidir.
Those who find ugly meanings in beautiful things are corrupt without being charming.
Güzel şeylerde çirkin anlamlar bulanlar, çekici olmadan yozlaşmıştır.
This is a fault.
Bu bir kusurdur.
Those who find beautiful meanings in beautiful things are the cultivated.
Güzel şeylerde güzel anlamlar bulanlar kültürlü olanlardır.
For these there is hope.
Bunlar için umut vardır.
They are the elect to whom beautiful things mean only beauty.
Onlar, güzel şeylerin kendileri için yalnızca güzellik anlamına geldiği seçilmişlerdir.
There is no such thing as a moral or an immoral book.
Ahlaki ya da ahlaka aykırı kitap diye bir şey yoktur.
Books are well written, or badly written.
Kitaplar iyi yazılmıştır ya da kötü yazılmıştır.
That is all.
Hepsi bu.
The nineteenth century dislike of realism is the rage of Caliban seeing his own face in a glass.
On dokuzuncu yüzyılın gerçekçiliğe duyduğu hoşnutsuzluk, aynada kendi yüzünü gören Caliban'ın öfkesidir.
The nineteenth century dislike of romanticism is the rage of Caliban not seeing his own face in a glass.
On dokuzuncu yüzyılın romantizme duyduğu hoşnutsuzluk, aynada kendi yüzünü göremeyen Caliban'ın öfkesidir.
The moral life of man forms part of the subject-matter of the artist,
İnsanın ahlaki yaşamı sanatçının konu malzemesinin bir parçasını oluşturur,
but the morality of art consists in the perfect use of an imperfect medium.
ama sanatın ahlakı, kusurlu bir aracın kusursuz kullanımından ibarettir.
No artist desires to prove anything.
Hiçbir sanatçı bir şey kanıtlamak istemez.
Even things that are true can be proved.
Doğru olan şeyler bile kanıtlanabilir.
No artist has ethical sympathies.
Hiçbir sanatçının etik sempatileri yoktur.