Lolang

The Hound of the Baskervilles

Arthur Conan Doyle

B1 · ≈ 12 godz.

Czytaj

O książce

Ta klasyczna powieść detektywistyczna śledzi Sherlocka Holmesa i doktora Watsona, którzy badają tajemniczą śmierć na angielskiej prowincji. Gdy miejscowy lekarz przybywa z mrożącą krew w żyłach rodzinną legendą i rozpaczliwą prośbą o pomoc, obaj muszą rozwikłać zawiłą sprawę przeklętego rodu. To wciągający kryminał, który łączy nastrojowe napięcie z przenikliwą dedukcją Holmesa.

Początek

Chapter 1. Mr. Sherlock Holmes

Rozdział 1. Pan Sherlock Holmes

Mr. Sherlock Holmes, who was usually very late in the mornings, save upon those not infrequent occasions

Pan Sherlock Holmes, który zwykle bardzo późno wstawał rano, z wyjątkiem tych nierzadkich okazji,

when he was up all night, was seated at the breakfast table.

kiedy nie spał całą noc, siedział przy stole śniadaniowym.

I stood upon the hearth-rug and picked up the stick which our visitor had left behind him the night before.

Stałem na dywaniku przed kominkiem i podniosłem laskę, którą nasz gość zostawił poprzedniego wieczoru.

It was a fine, thick piece of wood, bulbous-headed, of the sort which is known as a “Penang lawyer.”

Był to porządny, gruby kawałek drewna, z bulwiastą główką, w rodzaju tych, które znane są jako „adwokat z Penang”.

Just under the head was a broad silver band nearly an inch across.

Tuż pod główką była szeroka srebrna obrączka, szeroka prawie na cal.

“To James Mortimer, M.R.C.S., from his friends of the C.C.H.,” was engraved upon it, with the date “1884.”

„Dla Jamesa Mortimera, M.R.C.S., od jego przyjaciół z C.C.H.” było na niej wygrawerowane, z datą „1884”.

It was just such a stick as the old-fashioned family practitioner used to carry—dignified, solid, and reassuring.

Była to dokładnie taka laska, jaką zwykł nosić staroświecki lekarz rodzinny — dostojna, solidna i budząca zaufanie.

“Well, Watson, what do you make of it?”

— No, Watsonie, co pan o tym sądzi?

Holmes was sitting with his back to me, and I had given him no sign of my occupation.

Holmes siedział plecami do mnie, a ja nie dałem mu żadnego znaku, czym się zajmuję.

“How did you know what I was doing?

— Skąd pan wiedział, co robię?

I believe you have eyes in the back of your head.”

Wierzę, że ma pan oczy z tyłu głowy.

“I have, at least, a well-polished, silver-plated coffee-pot in front of me,” said he.

— Mam przynajmniej dobrze wypolerowany, posrebrzany dzbanek do kawy przed sobą — powiedział.

“But, tell me, Watson, what do you make of our visitor’s stick?

— Ale niech mi pan powie, Watsonie, co pan sądzi o lasce naszego gościa?

Since we have been so unfortunate as to miss him

Skoro mieliśmy tego pecha, że się z nim minęliśmy

and have no notion of his errand, this accidental souvenir becomes of importance.

i nie mamy pojęcia o celu jego wizyty, ta przypadkowa pamiątka nabiera znaczenia.

Let me hear you reconstruct the man by an examination of it.”

Niech usłyszę, jak odtwarza pan tego człowieka na podstawie jej zbadania.

“I think,” said I, following as far as I could the methods of my companion,

— Sądzę — powiedziałem, idąc, na ile mogłem, za metodami mojego towarzysza —

“that Dr. Mortimer is a successful, elderly medical man, well-esteemed since those who know him give him this mark of their appreciation.”

że doktor Mortimer jest odnoszącym sukcesy, starszym lekarzem, dobrze poważanym, skoro ci, którzy go znają, dają mu ten znak swojego uznania.

“Good!” said Holmes.

— Dobrze! — powiedział Holmes.

Czytaj