Kitap hakkında
Bu klasik gizem öyküsü, Bay Hyde adında uğursuz bir adamla ilgili bir dizi tedirgin edici olayı araştıran ağırbaşlı avukat Bay Utterson'ı izliyor. Utterson, bu iğrenç kişiyle saygın dostu Dr. Jekyll arasındaki bağı derinlemesine araştırdıkça, çevresindeki insanların itibarını yıkmakla tehdit eden rahatsız edici bir bilmeceyle karşılaşıyor.
Başlangıç
STORY OF THE DOOR
KAPININ HİKÂYESİ
Mr. Utterson the lawyer was a man of a rugged countenance that was never lighted by a smile;
Avukat Bay Utterson, hiçbir zaman bir gülümsemeyle aydınlanmayan sert çehreli bir adamdı;
cold, scanty and embarrassed in discourse; backward in sentiment; lean, long, dusty, dreary and yet somehow lovable.
konuşmada soğuk, kısa ve sıkılgan; duygularda çekingen; zayıf, uzun, tozlu, kasvetli ve yine de bir şekilde sevimli.
At friendly meetings, and when the wine was to his taste, something eminently human beaconed from his eye;
Dostça buluşmalarda ve şarap damak zevkine uygun olduğunda, gözünden son derece insani bir şey parlardı;
something indeed which never found its way into his talk,
gerçekten de konuşmasına hiçbir zaman yol bulamayan bir şey,
but which spoke not only in these silent symbols of the after-dinner face,
ama yalnızca yemek sonrası yüzün bu sessiz simgelerinde değil,
but more often and loudly in the acts of his life.
daha sık ve daha yüksek sesle hayatının eylemlerinde konuşan bir şey.
He was austere with himself; drank gin when he was alone, to mortify a taste for vintages;
Kendine karşı katıydı; eski şaraplara olan merakını bastırmak için yalnızken cin içerdi;
and though he enjoyed the theatre, had not crossed the doors of one for twenty years.
ve tiyatrodan hoşlansa da yirmi yıldır hiçbirinin kapısından geçmemişti.
But he had an approved tolerance for others;
Ama başkalarına karşı bilinen bir hoşgörüsü vardı;
sometimes wondering, almost with envy, at the high pressure of spirits involved in their misdeeds;
bazen onların kötü işlerine karışan yüksek ruh basıncına neredeyse kıskançlıkla şaşarak;
and in any extremity inclined to help rather than to reprove.
ve her zor durumda azarlamaktan çok yardım etmeye meyilliydi.
“I incline to Cain’s heresy,” he used to say quaintly:
“Kabil'in sapkınlığına meylediyorum,” derdi tuhaf bir şekilde:
“I let my brother go to the devil in his own way.”
“Kardeşimin kendi bildiği yoldan şeytana gitmesine izin veriyorum.”
In this character, it was frequently his fortune to be the last reputable acquaintance and the last good influence in the lives of downgoing men.
Bu karakteriyle, sık sık düşüşe geçen adamların hayatlarındaki son saygın tanıdık ve son iyi etki olmak onun kaderi olurdu.
And to such as these, so long as they came about his chambers,
Ve bu türden kişilere, onun odalarına geldikleri sürece,
he never marked a shade of change in his demeanour.
tavrında en ufak bir değişiklik göstermezdi.
No doubt the feat was easy to Mr. Utterson; for he was undemonstrative at the best,
Kuşkusuz bu marifet Bay Utterson için kolaydı; çünkü en iyi halinde bile duygularını belli etmezdi
and even his friendship seemed to be founded in a similar catholicity of good-nature.
ve dostluğu bile benzer bir iyi huyluluk genişliğine dayanıyor gibiydi.
It is the mark of a modest man to accept his friendly circle ready-made from the hands of opportunity;
Dostluk çevresini fırsatın elinden hazır olarak kabul etmek alçakgönüllü bir adamın işaretidir;